บทที่ 90 ตอนจบ
“หนึ่งหมื่นปีให้หลัง เผ่ามารครองสามภพ ภายหลังจากมีคำสั่งจากจอมมารเยี่ยเสวียนให้โยนเทพสูงสุดที่ถูกกระชากปีกเซียนแล้วลงเหวอเวจี เพื่อล้างแค้นให้บิดามารดา และคนรัก จอมมารเป็นใหญ่ใต้หล้า ความดีเป็นที่ประจักษ์ ไม่ว่าเผ่าใด หากกระทำความดี ย่อมมีสิทธิ์ยืนหยัดเหนือผู้อื่น…”
เสียงนักเล่านิทานเผ่ามนุษย์ดังขึ้...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 นี่น่ะหรือ… เผ่าเทพ
2. บทที่ 2 คราวนี้… คงตายแน่แล้ว
3. บทที่ 3 “เด็กดี”
4. บทที่ 4 ขอบใจเจ้าที่ให้เลือดแก่ข้า”
5. บทที่ 5 “คือ… มันเป็นเช่นนี้นะ”
6. บทที่ 6 “นี่มันอะไรกัน”
7. บทที่ 7 “จงทำ!”
8. บทที่ 8 “เหตุใดท่านมีน้ำตา”
9. บทที่ 9 “กลิ่นดิน กลิ่นป่าไม้”
10. บทที่ 10 เขาเรียกว่าชุดชาวบ้านเผ่ามนุษย์
11. บทที่ 11 คนพวกนี้… น่ากลัวยิ่งนัก
12. บทที่ 12 นี่คือมารดาของข้า
13. บทที่ 13 “นี่! เจ้ามารน้อย”
14. บทที่ 14 “กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว”
15. บทที่ 15 สามศิษย์เอกที่เก่งที่สุดของสำนักมังกรเทพ
16. บทที่ 16 ไม่เอาไหน…
17. บทที่ 17 เจ้าห้ามใช้พลังมารโดยเด็ดขาด
18. บทที่ 18 “ยอดเยี่ยม!”
19. บทที่ 19 “ผิดพลาด ข้าขออีกรอบ”
20. บทที่ 20 ไป เข้าไปยังที่พักของเรากัน”
21. บทที่ 21 “หมดแล้ว เจ้ามาสาย”
22. บทที่ 22 “พายุ… เหตุใดสงบแล้ว”
23. บทที่ 23 “อุ้มแบบนี้มันมั่นคงกว่าตรงไหน!”
24. บทที่ 24 “ไปสิ ทำเลย รออะไรอยู่”
25. บทที่ 25 “เยี่ยเสวียน!”
26. บทที่ 26 “เจ้าต้องรอดออกมาให้ได้นะ”
27. บทที่ 27 “ระวัง!”
28. บทที่ 28 ขนตาเป็นแพยาวเสียจริง
29. บทที่ 29 ข้าขอฝากตัวด้วยสักระยะ
30. บทที่ 30 “ขอบใจ”
31. บทที่ 31 ช่วยมาจากอันตรายหรือ
32. บทที่ 32 หนี้ที่ยืมไปก็ควรใช้คืนได้แล้วใช่หรือไม่
33. บทที่ 33 “สู้ไม่ไหว!”
34. บทที่ 34 “เหตุใดช่างแตกต่างกับมารดาของข้า…”
35. บทที่ 35 ต้องทำให้นางรักข้าให้ได้แน่
36. บทที่ 36 ทางหนี… ไม่มี
37. บทที่ 37 ไม่กี่วันก็หายสนิท
38. บทที่ 38 เขาคงไม่ได้กำลังจะจูบข้า…
39. บทที่ 39 …เขารักเจ้า
40. บทที่ 40 “ใช่ เจ้านี่ช่างรู้ใจข้าจริง”
41. บทที่ 41 “ทำอะไรของเจ้า”
42. บทที่ 42 หัวใจกลับยิ่งเต้นแรงขึ้นทุกขณะ
43. บทที่ 43 หากไม่มีอะไรแล้วก็กลับห้องของเจ้าไปเสีย
44. บทที่ 44 “มารน้อยของข้าโตแล้ว น่ารักจริง ๆ”
45. บทที่ 45 ทะเลอันกว้างใหญ่ในวันนั้น… เหือดแห้งในพริบตา
46. บทที่ 46 ทำลาย และฆ่า ให้สิ้นซาก
47. บทที่ 47 ความชั่วร้าย
48. บทที่ 48 “ข้าจึงออดอ้อนขอติดตามเขา”
49. บทที่ 49 “เจ้าจงใจใช่หรือไม่”
50. บทที่ 50 มารก็ไม่ได้เลวร้ายทุกตน
51. บทที่ 51 “ดูท่าจะไม่ใช่การประหารธรรมดา”
52. บทที่ 52 โม่เฉินเลือกชีวิต
53. บทที่ 53 “เพราะข้าจะเป็นอำนาจนั้นเสียเอง”
54. บทที่ 54 “สามวัน…”
55. บทที่ 55 “ตบรางวัลมารผู้นี้”
56. บทที่ 56 งาม ๆ ทั้งนั้น…
57. บทที่ 57 อยู่กับเขาตรงนั้น… อันตรายเกินไปจริง ๆ
58. บทที่ 58 จะไม่ปล่อยให้ผู้ทรยศลอยนวล
59. บทที่ 59 เขาเป็นถึงจอมมาร จะทำเช่นนั้นได้อย่างไร
60. บทที่ 60 เหตุใดจู่ ๆ นางจึงโกรธถึงเพียงนี้…?
61. บทที่ 61 ข้าชื่นชอบเจ้า
62. บทที่ 62 เดินห่าง ๆ จากเขาเสียหน่อยจะดีกว่า
63. บทที่ 63 ‘เช่นนั้นหรือ’ อย่างนั้นหรือ?
64. บทที่ 64 เดี๋ยวนี้เหตุใดข้าใช้พันธสัญญาเทพแล้วจึงไม่ได้ผล
65. บทที่ 65 “แต่เหตุใดข้าถึงมาอยู่ที่นี่”
66. บทที่ 66 “ท่านพี่ เหตุใดข้าจึงความจำเสื่อม”
67. บทที่ 67 ข้ายืนมองอยู่ตรงนี้ไม่นาน
68. บทที่ 68 คนทั้งตำหนักต่างก็รู้ดี ว่าท่านประมุขตามใจฮูหยินเพียงใด
69. บทที่ 69 นางยังไม่ฟื้นความทรงจำ…
70. บทที่ 70 “บางครั้ง… การจัดการศัตรู ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังเสมอไป”
71. บทที่ 71 “ฉางซี ช่วยข้าด้วย…”
72. บทที่ 72 ขอรับ ข้าจะมัดเขาไว้ให้แน่น
73. บทที่ 73 ความรักระหว่างชายหญิง… วันหนึ่งย่อมจืดจาง
74. บทที่ 74 ไม่แน่… เขาอาจเป็นคนที่ทำร้ายเจ้า
75. บทที่ 75 “ข้าทำร้ายคนเช่นนี้ ท่าน… รังเกียจข้าหรือไม่”
76. บทที่ 76 “ข้าต้องทำเช่นไร”
77. บทที่ 77 อ่อนโยน… ลึกซึ้ง… และไม่อาจปฏิเสธได้
78. บทที่ 78 ข้าโกหกเจ้า…
79. บทที่ 79 “ดูท่า… ข้าคงต้องลงไปจัดการด้วยตนเอง”
80. บทที่ 80 “ชิ้นนี้น่าจะหวานกำลังดี เจ้าน่าจะชอบ”
81. บทที่ 81 สติของนาง… ใกล้จะดับวูบลงทุกขณะ
82. บทที่ 82 “ให้ข้าสวมเสื้อผ้าดี ๆ ก่อนไม่ได้หรือ”
83. บทที่ 83 “เผ่าเทพ …ก็เพียงเท่านี้เองหรือ”
84. บทที่ 84 เทพสูงสุดแห่งเผ่าเทพ… ก็แค่นี้เองหรือ?
85. บทที่ 85 ท่านจงใจเย็นๆ แล้วฟังข้าก่อน
86. บทที่ 86 “ตั้งค่ายอาคมสยบมาร!”
87. บทที่ 87 สิ่งที่ต้องแลก
88. บทที่ 88 เหตุใด… จึงยังมีชีวิตอยู่?
89. บทที่ 89 “ข้ารักเจ้า…”
90. บทที่ 90 ตอนจบ
ย่อ
ขยาย
